Douchen als cardio

Deze zomer blijkt douchen ineens een cardio-workout te zijn geworden. Het begon tijdens de hittegolf eind juni. Na het douchen moest ik een uur op bed liggen om bij te komen. Een uur!! Van gewoon douchen! ‘Zal wel van de warmte komen’, dacht ik. En ik ging door. Verwachtend dat zodra het koeler werd, het wel over zou gaan. Maar dat ging het niet. Het duurde nog een week voordat ik weer een beetje fatsoenlijk energie had.

Het werd weer boven de 25 graden. En weer sloeg mijn lichaam op tilt. De energie lekte niet gewoon uit me weg, nee het stroomde als de Niagara Falls uit mijn lichaam. Het werd weer wat koeler, maar na een week had mijn lichaam die memo nog niet gekregen. Op een zondagochtend werd ik niet lekker in de douche. Dat was het teken om toch even bij de huisarts aan de bel te trekken. Na een volledig bloedonderzoek en hartfilmpje later was de conclusie: aanpassen.

Door de verschillende medicijnen heeft mijn lichaam moeite met warmte kwijt te raken (no shit sherlock), en is mijn bloeddruk lager. Dat wordt nog erger tijdens warmte. Ook is mijn hartslag lager. Dat veroorzaakt vermoeidheid, iets waar ik normaal gesproken al last van heb. Alle bijwerkingen worden verstrekt tijdens warmte en verklaren mijn klachten. Meer drinken, meer zout en rustiger aan doen.

Ik ben blij dat er niks ernstigs aan de hand. Aanpassen kan ik als de beste, ik ben een pro inmiddels. Dat ik het kán betekent niet dat ik het ook altijd makkelijk vind. Het is iedere keer weer even slikken. In de zomer wordt mijn wereld dus heel klein. Ik vind het lastig afspraken te maken, want de kans is heel groot dat ik die af moet zeggen. Mijn haar moet nodig geknipt, de krullen zijn zo pluizig als een paardenbloem. Maar zelfs dat kost teveel energie. Ik zie weinig tot geen mensen. Zit opgesloten in mijn huis en in mijn lichaam.

Er is wat licht aan het eind van tunnel. Behalve dat de zomer op een gegeven moment eindigt, wordt er binnenkort ook airco geïnstalleerd. Niet dat daarmee mijn lijf beter wordt, maar ik hoop vooral dat door een stabiele temperatuur in huis ik niet steeds een week moet bijkomen van een warme periode. Dat ik wat meer energie heb voor andere dingen, omdat mijn lichaam niet continu bezig is warmte kwijt te raken.

Dus hopelijk zien jullie mij volgend jaar in de zomer in ieder geval met een normale bos krullen rondhuppelen. Of nou ja, huppelen is misschien iets te ambitieus. Laten we beginnen met gewoon rondlopen.

Laat een reactie achter

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Scroll naar boven